simasies tis zwis: Μαΐου 2012

Η ΖΩΗ ΕΦΑΝΕΡΩΘΗ

Η ζωή είναι μία συνεχής αναζήτηση , μία ευθεία γραμμή και όχι ένας κύκλος , όπως πολλοί θέλουν να λένε. Με άμαξα την αγάπη περπατάμε το δρόμο της αναζήτησης. Μαθαίνοντας λοιπόν , ν�αγαπάμε τα πάντα και συνάμα τίποτε απ�όλα αυτά , ξεκινάμε το ταξίδι μας. Με τη βοήθεια της άμαξας θα πρέπει να συλλέξουμε τα τρία στοιχεία που υπάρχουν διάσπαρτα στο δρόμο της ζωής : Έρωτας , Γνώση , Εργασία. Όταν η συλλογή αυτή γίνει δυνατή , τότε και μόνον τότε , φτάνουμε στο προορισμό μας , την Ολοκλήρωση. Τίποτα δεν υπάρχει πέρα απ�αυτήν , παρά μόνον η Ευτυχία.

Δε υπάρχουν όμορφες και άσχημες λέξεις. Υπάρχουν όμορφες και άσχημες στιγμές. Οι στιγμές κάνουν τις λέξεις.

Είμαι ερωτευμένος , με τη ζωή μου

Η τωρινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα των χθεσινών μας σκέψεων και το αύριο δημιουργείται με τις τωρινές μας σκέψεις.

*(Δίδαγμα από Βουδιστικό κείμενο)

Προσπαθούμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας μια στιγμή ευτυχίας. Πράγμα αρκετά δύσκολο , αφού η δυστυχία μας προσφέρεται πολύ πιο εύκολα.

Υπάρχουν τόσοι ηλίθιοι γύρω μας , που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος είναι δικός τους.

Ονομάζουν άθεο , κάποιον που πιστεύει στον άνθρωπο. Δε πειράζει όμως. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Δε χρειάζεται προσπάθεια για ν� αγαπήσεις. Προσπάθεια χρειάζεται , όταν κοιτάς να την εκτιμήσεις.

Όπως μια μπάλα που πετάς στον ανήφορο , γυρίζει πίσω , έτσι είναι και η αγάπη που προσπαθείς να ξεχάσεις

Όσο τα όνειρα σ΄ανεβάζουν ψηλά , τόσο η πραγματικότητα σε κατεβάζει χαμηλά

Είναι οδυνηρό ν΄αγαπάς πριν σ΄αγαπήσουν. Μα γίνεται όμορφο , αφού σ΄αγαπήσουν.

Όσο πιο γρήγορα καταλάβεις τη ζωή , τόσο πιο γρήγορα θα την αποχαιρετήσεις.

Η ζωή είναι ένα όνειρο και ο θάνατος το ξύπνημα.

Αν οι νεκροί ήταν ζωντανοί και οι ζωντανοί νεκροί , τότε θα ήταν καλύτερη η ζωή.

Μη πονάς επειδή κλαίνε. Το κάνουν από άγνοια. Αν ξέρανε που πηγαίνεις δε θα κλαίγανε, μα θα σε χαιρετούσαν χαρούμενοι.

Προσπαθώ να κάνω αυτό που πρέπει. Το πρέπει , είναι έτσι όπως το εννοούν οι άλλοι. Οι άλλοι , νομίζουν πως κάνουν το σωστό. Το σωστό , είναι όταν ξέρεις γιατί ζεις. Γιατί ζεις μόνον για τον εαυτό σου. Ο εαυτός σου , είναι ο καλύτερος φίλος. Φίλος , σημαίνει πως έχεις παρέα. Παρέα έχεις , άρα δεν είσαι μόνος.

Πάντα θα κοιμόμαστε , περιμένοντας να τελειώσει το όνειρο. Είναι η αιτία όλων. Κι όμως,ακόμα κοιμόμαστε.

Η κοινωνία είναι μια παγίδα. Τα μεγάλα τέρατα περιμένουν. Περιμένουν τη στιγμή που θα μας καταβροχθίσουν. Κι εμείς δε μπορούμε να ξεφύγουμε. Ψάχναμε για την ελευθερία. Μα η παγίδα ,ήταν μέρος του παιχνιδιού.

Ο θάνατος είναι μια φυλακή ψυχών. Οι ήσυχες ψυχές προσαρμόζονται στο καινούριο περιβάλλον. Οι ανήσυχες προσπαθούν να δραπετεύσουν.

- Πότε θα με καταλάβεις ; - Πρώτα πρέπει να καταλάβω τον εαυτό μου

- Μήπως μπορώ να σε βοηθήσω ;

- Δε νομίζω πως μπορεί κανείς να με βοηθήσει. Η όλη

προσπάθεια εξαρτάται από μένα τον ίδιο.

Είναι στιγμές που οι σκέψεις σε φέρνουν σε αδιέξοδο. Θα ευχόμουν , να μην είχα ποτέ σκεφτεί

Η ζωή μας είναι σαν ένα λεπτό σκοινί. Άλλοτε είναι τεντωμένο και άλλοτε χαλαρωμένο.

Ο κάθε άνθρωπος έχει έναν σκοπό να εκπληρώσει. Προσπάθησε να βρεις το δικό σου σκοπό , μέσα απ�τον οποίο θ�ανακαλύψεις τον εαυτό σου και την ευτυχία που τόσο αναζητάς.

Προσπάθησε να είσαι αυθόρμητος με τους άλλους. Ο αυθορμητισμός ,είναι η σφραγίδα του εαυτού σου

Για να δεχτείς τον εαυτό σου , πρέπει πρώτα να μάθεις να δέχεσαι τα ελαττώματα των άλλων.

Η ευτυχία από μόνη της δε σου προσφέρει τίποτα. Σε συνδυασμό όμως με την δυστυχία , όταν δηλ. αυτή

προϋπήρχε , σου προσφέρει πολύ περισσότερα.

Ο Θάνατος ζητά την ευκαιρία.

Η απαισιοδοξία , είναι η αφορμή

Ένα ποτήρι νερό , είναι μισό-άδειο ή μισό-γεμάτο ; Μάλλον , το μισό είναι άδειο και το άλλο μισό γεμάτο

Πράξεις ασυνειδησίας , από ένα ευσυνείδητο όν , που θέλει να ονομάζεται άνθρωπος

Η οφειλή , είναι μία άσχημη λέξη γι�αυτούς που οφείλουν. Το δίκαιο , για όσους έχουν άδικο. Το όμορφο , για τους άσχημους. <<Η φύση , για τον άνθρωπο>>.

Είμαστε κάτι το ξεχωριστό , κάτι το άπιαστο , κάτι το μυστήριο. Αυτό που έχουμε μέσα μας και το ονομάζουμε ΕΓΩ , είναι τελικά , το πιο ανεξερεύνητο μέρος του κόσμου.

Πως είναι δυνατό να κρίνουμε τους άλλους ,τη στιγμή που δε μπορούμε να κρίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό ;

Πολλοί είναι αυτοί που χάθηκαν στο άπειρο του ΕΓΩ. Είμαι λοιπόν , ένας από αυτούς.

Έχουμε πολλά είδη μεγεθών. Με ποιο μέγεθος όμως θα χαρακτηρίζαμε τον άνθρωπο ; Συμφωνώ , με το άπειρο.

Το κάθε πράγμα έχει και μιαν αξία. Πόσο όμως έχουμε εκτιμήσει την αξία του καθ�ενός ;

Η σκέψη μας είναι τόσο πλούσια , όσο φτωχό είναι το μυαλό μας.

Ο Ηράκλειτος είπε : << Τα σκυλιά γαβγίζουν αυτούς που δε γνωρίζουν>>. Μα θα�ταν καλύτερα αν έλεγε : Τα σκυλιά γαβγίζουν , γιατί φοβούνται , αυτούς που δε γνωρίζουν.

Παρόν δεν υπάρχει. Κάθε στιγμή που ζούμε , έχει γίνει την επόμενη παρελθόν. Το μέλλον δε το γνωρίζουμε. Ξέρουμε όμως , πως γρήγορα γίνεται κι αυτό παρελθόν. Ζούμε βάση του παρελθόντος. Αυτή είναι η αλήθεια.

Δεν είσαι , αυτό που πιστεύεις ό,τι βλέπουν οι άλλοι.

39*

� Θα είχατε ένα βάρος λιγότερο. Θα είχαν τελειώσει τα βάσανά μου�

*(λόγια ενός αυτόχειρα)

Ο άνθρωπος απ�την φύση του , είναι ένα ον με περιέργεια. Με αφάνταστη περιέργεια. Με απεριόριστα ερωτήματα. Και όν που δεν έχει ερωτήματα , δεν μπορεί να ονομάζεται άνθρωπος. Ο καθένας χαρακτηρίζεται βάση των ερωτημάτων του. Εσύ , πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου ;

Πάντα , υπάρχει κάτι καλύτερο. Κάτι που πρέπει να φταστεί.

Σ�αγαπώ και μ� αγαπάς. Σ� αγαπώ , σου δίνω την ευκαιρία να γίνεις η προέκταση του εαυτού μου. Μ� αγαπάς , μου δίνεις κι εσύ την ευκαιρία να γίνω η προέκταση του δικού σου εαυτού. Αυτό λοιπόν είναι αγάπη. Είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Όποιος το αποκτήσει , γίνεται ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου.

Με κοιτάς με το περίεργο βλέμμα σου και αηδιάζω. Αηδιάζω με την σκέψη , πως προσπαθείς να σπάσεις τον καθρέπτη που βρίσκεται απέναντί σου.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ� έναν άνθρωπο. Να μην γνωρίζουν την τρυφερότητα και την ευαισθησία που κρύβει μέσα του.

45*

Αυτό που ενδιαφέρει τους νέους δεν είναι η αιτιολογία της υποθέσεως. Αλλά αν η συγκεκριμένη υπόθεση , μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την απόδειξη της εκρηκτικότητάς τους.

*(Από συλλογισμό του Νίτσε Φ.)

Προτιμότερη η αλλαγή από την στασιμότητα. Έστω κι αν αυτή , είναι προς το χειρότερο.

Γύρω μας περιφέρονται γυναίκες. Ωστόσο η ζωή , παραμένει όμορφη.

Κράτα καλά στη μνήμη σου , τις εμπειρίες σου με γυναίκες. Κάποτε θα σου φανούν χρήσιμες.

Μη σπαταλάς το χρόνο σου κυνηγώντας μια γυναίκα. Ο χρόνος πολύτιμος , το κυνήγι άσκοπο.

Τη κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά του. Φοβάται μήπως του φύγει. Συνηθισμένη σκηνή !

Η γυναίκα έχει βάθος. Της λείπει όμως η ουσία.

Λίγα τα λόγια της γυναίκας. Μα λένε πολλά ! Αρκεί να γνωρίζεις τη γλώσσα.

Γνωρίζω ανθρώπους καινούριους. Όσο το δυνατό περισσότερους. Τους ακούω και μ� ακούνε. Δίνω , αλλά και παίρνω από αυτούς. Δε γνωρίζουν όμως , ότι πάντα , παίρνω πολύ περισσότερα.

Ο άνθρωπος προέρχεται απ� τον Αυστραλοπίθηκο. Ο θάνατος είναι απλά το νέκρωμα του οργανισμού. Η ζωή είναι το αντίθετο. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι πίστη σε κάτι ανώτερο. Αυτά ήταν λόγια κάποιου εγωιστή , που θεωρεί τον εαυτό του φιλοσοφημένο άτομο. Ήταν απόλυτος στα λεγόμενά του. Μα δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι. Η ζωή , είναι μια συνεχής αναζήτηση. Το απόλυτο δεν έχει θέση σ� αυτήν. Θα ήταν καταστροφικό !

Κάποιος με κοίταξε , κάποιος με άγγιξε , κάποιος μου μίλησε , κάποιος ενδιαφέρθηκε για μένα. Και το είχα , αλήθεια , τόσο ανάγκη.

... ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΗΞΕΡΕ ΠΡΙΝ ΜΑΘΕΙ ;

Είναι πολύ παράξενα όλα αυτά που μας συμβαίνουν. Προσπαθούμε να πιστέψουμε , μα κάποια στιγμή παύουμε να πιστεύουμε , πως θέλαμε να προσπαθούμε.

¨Ο,τι δε σου δίνεται , << άρπαξέ το >>

Η ψυχή μας είναι σαν τους κύκλους , που σχηματίζονται όταν ρίξουμε μια πέτρα στο νερό. Θα πάψουν να σχηματίζονται κύκλοι , όταν ηρεμήσει το νερό. Θα πάψει η ψυχή μας να επανέρχεται στη ζωή , όταν βρει την αγαλλίαση.

Η γνώση δεν αποχτιέται μέσα απ� τη συνεχή μελέτη , αλλά υπάρχει μέσα μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να βρούμε το μονοπάτι που οδηγεί σ�αυτήν.

Το κακό μας τραβάει συνεχώς κοντά του. Αν πιστέψουμε σε αυτό , δεν πρόκειται ποτέ να γυρίσουμε πίσω.

Τη μεγαλύτερη αξία σήμερα , έχει το χρήμα. Κάνουμε το παν , για την απόκτηση της αξίας αυτής. Όλα τα υπόλοιπα , έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Δε θα πάψω να γράφω. Θέλω να σκέπτομαι.

Δε θα παρασυρθώ στο βούρκο σου. Θέλω να σε προσπεράσω.

Θα επιστρέψω δριμύτερος.

Σαν κάτι να προσπαθούμε να δείξουμε , είτε στους εαυτούς μας , είτε στους άλλους.

Είναι τόσο δυνατή η ρουτίνα !

Είμαι ένα αηδόνι. Το κελάηδημά μου , είναι τόσο μελωδικό. Υπερβολικό !

Ας πούμε ότι τα μάτια μου κρύβουν όλη τη δυστυχία του κόσμου. Μα όχι. Πάντα υπάρχει κάποιος πιο δύστυχος.

~ Έχω νιώσει αρκετές φορές έτσι

~ Δηλαδή , πως ;

~ �Ετσι όπως είμαι τώρα

~ Πως είσαι τώρα ;

~ Χειρότερα

~ Γιατί έχουμε την τάση να γράφουμε μόνο για την δυστυχία ;

~ Διότι , οι ευτυχισμένοι δεν κάθονται σ� ένα σημείο. Γεύονται την ευτυχία τους εδώ κι εκεί.

Όλοι ψάχνουμε για την αγάπη. Πόσο όμως θα χρειαστεί να ψάχνουμε ακόμα ; Ίσως γιατί ακολουθάμε λάθος δρόμο. Ίσως γιατί η αγάπη υπάρχει μέσα μας. Τόσο δύσκολο είναι λοιπόν να ψάξουμε μέσα μας ;

Στα μάτια όλων των ανθρώπων βλέπω την υποκρισία. Λες τον πόνο σου και δεν τον ακούν. Λένε τον δικό τους και θέλουν να τον ακούσεις.

Δε φταίμε γι�αυτό που είμαστε ή γι�αυτό που δεν είμαστε

Μάχομαι , να κρατήσω το �παιδί� μέσα μου.

Ρεαλιστής εναντίον ρομαντικού.

Δυστυχώς , νικητής ο ρεαλιστής.

Η αδυναμία σου , να είσαι εγώ.

Είναι αρετή μου.

Περνάμε απαρατήρητοι , όχι από κάποιον άγνωστο , αλλά από τον ίδιο μας τον εαυτό. Ίσως γιατί , είναι ο πιο άγνωστος.

Πρέπει να πάψω να ελπίζω στο όνειρο , πριν αυτό , γίνει εφιάλτης.

Κάνε ένα ταξίδι στα βάθη της καρδιάς σου και γνώρισε την ουσία της. Φέρτη στην επιφάνεια και κάνε τη ολότελα δική σου. Γιατί είναι δική σου.

Η ταχύτητα , δεν είναι φυγή. Είναι το σπάσιμο των δεσμών. Βλέπεις στον ορίζοντα την ελευθερία και θέλεις να τη φτάσεις.

¨Όλα γύρω μας είναι τόσο όμορφα ή άσχημα , όσο όμορφα ή άσχημα είναι τα μάτια μας. Τα μάτια , είναι η βιτρίνα της καρδιάς.

Μπορώ και σου δίνω , αρκεί να ξέρεις να παίρνεις

Οδηγώντας γρηγορότερα,

θα ξεπεράσω το όριο.

Τι είναι όμως εκείνο ,

που καθορίζει το όριο ;

Όταν μπορέσω και αντισταθώ στον εαυτό μου , τότε σίγουρα , θα έχω κάνει ένα βήμα μπροστά.

Θυμάμαι , αυτό που θα�πρεπε να ξεχάσω.

Ξεχνώ , αυτό που θα�πρεπε να θυμάμαι.

Και τούτη τη στιγμή.

Θυμάμαι , ό,τι δε μπορώ να ξεχάσω.

Αν προσπαθήσω να σταματήσω το χρόνο. Θα καταφέρω μόνον. Να δημιουργήσω ένα κενό στο μυαλό μου.

Κι αν προσπαθήσω να γυρίσω πίσω το χρόνο. Θα καταφέρω μόνον. Να επαναφέρω ένα παλιότερο.

Σίγουρα , υπάρχει κάτι δυνατό μέσα μας. Πως θα μπορούσα όμως να το ονομάσω ; Ίσως , Λάμψη. Μία λάμψη στο σκοτάδι του Εγώ. Πόσο ήρεμη , μυστήρια και απόμακρη δείχνει ! Όσο εγώ δεν την καταλαβαίνω , όσο εγώ δεν τη φτάνω , αυτή γίνεται ακόμα πιο δυνατή. Είναι όμως μια ελπίδα. Ή μήπως είναι πίστη ; Πίστη για ελπίδα; Πιστεύω , γιατί ελπίζω. Ελπίζω , γιατί πιστεύω.

Ανάγκη για παιχνίδι

Ένδειξη ισχύος

Ποιος θα κατακτήσει ποιον

Δε με απασχολεί αυτό

Τουλάχιστον τώρα

Γιατί , έχω ανάγκη το παιχνίδι

Όμως ήρθε ο καιρός

Που έπαψα να θέλω

Να θέλω να παίζω

Γιατί άρχισα να καταλαβαίνω

Ποιος θα είναι ο κατακτητής

Και ποιος ο κατακτημένος

Η σιγουριά της ύλης , ισχυρή φαντάζει.

Μέρα με τη μέρα , η ανάσα μου γίνεται πιο βαριά , και συνεχίζω. Χωρίς να ξέρω , ότι μέρα με τη μέρα αυτοκτονώ.

Αναρωτιέμαι αν βρίσκομαι στο στάδιο της πλήρης ωρίμανσης του πνεύματος ή της αποσύνθεσης αυτού. Και τα δυο όμως έχουν την ίδια κατάληξη. Την αμέλεια προς τα κοινά. Σώμα και πνεύμα σε πλήρη σύγχυση. Δεν υπάρχει συμβιβασμός. Ίσως γιατί , η ίδια η κοινωνία , είναι μια σύμβαση αξιών , χωρίς καμίαν αξία.

Ώρες-ώρες με πιάνει μια κατάθλιψη. Για όλα εκείνα που έκανα - κι έχασα. Για όλα εκείνα που θα μπορούσα να κάνω - και χάνω.

Ξυπνάει το Πλάσμα μέσα μου. Κι αρχίζω να κυνηγώ , ό,τι κυνηγιέται. Το σιχαίνομαι όταν συμβαίνει αυτό.

Για ό,τι κάνω δεν μετανιώνω. Ποτέ δεν μετανιώνω. Γιατί άραγε θα�πρεπε ; Όταν κάνω αυτό που �θέλω� τη συγκεκριμένη στιγμή ; Το αντίθετο θα ήταν αδυναμία. Προσπαθώ μέσα απ�τα λάθη μου να μάθω. Όταν μετανιώνω για κάτι , πως είναι δυνατό να μάθω από αυτό ; Πως είναι δυνατό να απαρνηθώ το λάθος μου ; Αν Δε πιστέψω στην πραγματικότητά του , θα κάνω δεύτερο , ίσως και τρίτο.

Η μουσική. Η μουσική είναι υπέροχη. Μπορώ μαζί της ν�ανέβω μέχρι τα ουράνια και ν�αγγίξω τ�άστρα. Όπως επίσης , να κατέβω πιο κάτω απ�την επιφάνεια της Γης και να νιώσω την λάβα να μου καίει την σάρκα.

Κάποτε θα αναζητήσω τον χαμένο μου χρόνο. Μα θα�ναι μάταιο , γιατί θα είναι ήδη χαμένος χρόνος.

Τι τους θέλω εγώ τους έρωτες , αφού δεν τους αντέχω ;

Κάθε μέρα και κάτι καινούριο. Ένα ακόμη λιθαράκι , έρχεται να πάρει τη θέση του. Αδυνατώ πλέον , να μ�αναγνωρίσω.

Εκείνη με χαιρετά. Φεύγει. Κι εγώ απλώνω το χέρι , την συγκρατώ. � Που πας κοπέλα μου ; Έλα εδώ �.

100

Προσπαθώντας να ανακαλύψω τον εαυτό μου, ανακάλυψα την αλήθεια. Κάνοντας μια αναδρομή σ�αυτά που πέρασαν , είδα πως τα όμορφα γίναν τώρα άσχημα και τα άσχημα όμορφα. Απ�τα πρώτα διαπίστωσα την ύπαρξή μου και απ� τα δεύτερα την μη-ύπαρξή μου. Ζώντας το παρελθόν μου , δημιούργησα το παρόν και προφήτευσα το μέλλον. Ένα κέντρο με άπειρους κύκλους. Η επέκτασή τους προς τα έξω δηλώνει την ωρίμανση. Η σύγκρουση με κάποιο άλλο κέντρο , είναι το αποτέλεσμα. Θα είναι τρομερή , μα αναπόφευκτη. Μα πριν φτάσω εκεί , θα ήθελα να γνωρίσω , όσα δεν γνώρισα ακόμα. Ελπίζω ο χρόνος να είναι με το μέρος μου.

101

Ο άντρας στην γυναίκα :

�Σε καταλαβαίνω , μα δε σε πιστεύω�.

102

Τόσα χρόνια προσπαθούσα να καταλάβω ποιος είμαι. Τελικά , κατάφερα να μάθω , ποιος δεν είμαι.

103

Έχω ένα κενό μέσα μου. Προσπαθώντας να το γεμίσω , φτιάχνω κάποιο άλλο. Τελικά , για όλα υπάρχει ένα τίμημα.

104

Πάψε να είσαι θύμα του παρελθόντος. Η ζωή σου , σου ανήκει. Το μέλλον σου ανήκει. Είναι το μόνο αληθινό. Το μόνο που μπορείς να φτάσεις και να δημιουργήσεις. Εκεί θα βρεις όσα έχασες και όσα ακόμα θέλεις να φτιάξεις. Ακολούθα λοιπόν το Εγώ σου. Προσπάθησε να γίνεις Εσύ. Και μην ξεχάσεις ποτέ , πως είσαι μοναδικός.

105

Όποιος αγαπάει , αγαπάει για πάντα.

106

Κάποιος μ�αναζήτησε. Δεν χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια να με βρει. Πόσο αληθινός ήταν !

107

Θα ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής ,αν για μια στιγμή της ζωής μου , είχα την δυνατότητα να γράφω έτσι όπως σκέπτομαι. Και αυτό γιατί ; Γιατί το μυαλό μου τρέχει τόσο γρήγορα που το χέρι αδυνατεί ν�ακολουθήσει. Οι ιδέες , οι σκέψεις , περνάνε τόσο γρήγορα , που μέχρι να φτάσουν στο χαρτί έχουν αλλάξει εκατοντάδες φορές.
Όμως η πρώτη είναι η αληθινή και οι υπόλοιπες που φτάνουν στον προορισμό τους , δεν έχουν καμία σχέση με την αρχική , είναι ψεύτικες. Και είναι αληθινά τόσο ψεύτικες , που από μόνες τους παράγουν μια νέα αλήθεια.

108

Υπάρχω λοιπόν , μέσα από εσάς.

109

Όλοι οι μεγάλοι σοφοί του παρελθόντος έφυγαν , δίχως να μας δώσουν τις κατάλληλες απαντήσεις στα ερωτήματά μας. Κάτι που κι εγώ ίσως να μην καταφέρω. Όπως έλεγε όμως ο Καβάφης : Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και αξία ο προορισμός του ταξιδιού , αλλά το ίδιο το ταξίδι.
Το μόνο λοιπόν που κατάφεραν οι σοφοί του παρελθόντος (που αλήθεια πιστέψτε με , είναι ανθρώπινα μεγάλο ) , ήταν , να μας εφοδιάσουν με τον καλύτερο δυνατό εξοπλισμό , έτσι ώστε το ταξίδι μας να είναι , όχι λιγότερο οδυνηρό , αλλά περισσότερο οικείο και αγαπητό. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να γίνουμε αντάξιοί τους και να αξιοποιήσουμε ό,τι μας προσέφεραν. Αυτό είναι το μόνο , που μπορώ να ελπίζω και να ευχηθώ.

110

Είπαν : Κανείς δεν είναι τέλειος.

Λέω : Τι πιο τέλειο από έναν άνθρωπο , που μοσχοβολάει αγάπη ;

111

Η αγάπη - Ένα καναρίνι σ�ένα κλουβί.

Ο άνθρωπος - Το κλουβί.

112

Δεν είμαι ρατσιστής , μα η αλήθεια είναι αυτή :

Εμείς οι Έλληνες είμαστε οι διδάσκαλοι του πνεύματος , οι υπόλοιποι , είναι απλοί μαθητές μας.

113

- Ο Α νιώθει κάτι για τον Β , ενώ ο Β δεν νιώθει τίποτε για τον Α. Γιατί να συμβαίνει αυτό άραγε ; Γιατί να μην είναι τα πάντα αμοιβαία ;
- Είναι αμοιβαία.
- Πώς λες κάτι τέτοιο με τόση σιγουριά ;
- Δε χρειάζεται πολύ προσπάθεια να το καταλάβεις. ΠΑΨΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΓΩΙΣΤΗΣ.

114

-Λοιπόν , μέρα με τη μέρα μαθαίνουμε καινούρια πράγματα
-Τι θέλεις να πεις
- Όλα δεν είναι έτσι όπως δείχνουν. Αν μπορεί κάποιος να ακούσει και να κοιτάξει σωστά , τότε θα καταλάβει ότι όλοι και όλα κουβαλάνε από μια μάσκα.
- Φίλε , μιλάς πολύ περίεργα. Είσαι τρελός ; Ή μήπως ..
- Δεν έχει σημασία και με συγχωρείς που σε διακόπτω. Όλα στη ζωή είναι πολύ λεπτά. Δε χρειάζεται αρκετή προσπάθεια να σπάσουν.
- Φίλε μου , θα΄θελα να μου πεις όλα όσα ξέρεις , έχουν πράγματι ενδιαφέρον κι ας ακούγονται περίεργα.
- Λυπάμαι πολύ , μα δεν μπορώ να σου μιλήσω για τίποτα από όλα αυτά. Είναι το νόημα της ζωής και η ζωή βιώνεται.
- Τουλάχιστον αν μπορούσες να μου δώσεις μοναχά τη σπίθα.
- Τη σπίθα ή το νερό ;
- Τι σημασία έχει ;
- Το νερό θα σου χρειαστεί για να σβήσεις όλα όσα ήξερες μέχρι τώρα. Όλα εκείνα που δεν σ�αφήνανε μήτε να ακούσεις , αλλά μήτε και να κοιτάξεις.
- Και η σπίθα ; Δε μου είπες για δαύτη.
- Είναι μια καινούρια αρχή και τίποτα περισσότερο.

115

Όλες οι αλήθειες είναι τόσο απλές , όσο δύσκολο να ειπωθούν. Αυτή είναι μια ακόμη αλήθεια.

116

Δεν αμφισβητώ τις Δέκα Εντολές . Δεν αμφισβητώ το Λόγο του Χριστού ή το Λόγο του Βούδδα . Μα υπάρχει ένας Κανόνας ή Αρχή αν θέλετε , που έτσι και την ακολουθούσαν οι άνθρωποι , η κοινωνία μας θα ήταν ακόμη καλύτερη.

΄΄ Μην Κάνεις Ό,τι Δεν Θα΄θελες Να Σου Κάνουν ΄΄

117

Όλα μου τα χρόνια ως τώρα , αναζητούσα την τελειότητα Σε ό,τι κι αν έκανα σε όποιον άνθρωπο κι αν γνώρισα. Δεν κατάφερα όμως να βρω τίποτε , παρά μόνον τη δυστυχία μου. Δεν υπάρχει τελειότητα. Όταν πίστεψα σε αυτό , έπαψα να είμαι δυστυχισμένος.

118

Ζήστε μια ζωή ενάρετη και η ευτυχία θα σας δοθεί , δίχως να ξέρετε από που.

119

Αφήνομαι μέχρι το ξημέρωμα εκείνου του πρωινού , όπου το άλμα προς τα μπρος θα είναι εφικτό. Θα περιμένω όσο χρειαστεί να περιμένω , δίχως να αφήνω περιθώρια φθοράς και αλλοτρίωσης. Κάθε ανατολή ως τώρα και μιαν ελπίδα , κάθε δύση και μιαν απογοήτευση. Ελεύθερες οι ακτίνες του να χαϊδέψουν το μέτωπό μου. Ιδρώτας τρέχει , δείγμα ζωής. Δείγμα ελεύθερης βούλησης.

120

Χθες το βράδυ σε περίμενα πάλι , μα δεν ήρθες. Έχω συνηθίσει πλέον αυτή την άστατη ζωή σου. Οι ξαφνικές σου εμφανίσεις έχουν γίνει μέρος της δικής μου ζωής. Δε σε παρεξηγώ , σε καταλαβαίνω απόλυτα , είσαι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Είσαι ο κατήγορος , αλλά και ο κατηγορούμενος. Πολλά απ�όσα μου΄χεις πει , μ�έχουν αλήθεια αναστατώσει. Ψάχνω μέσα μου απεγνωσμένα να βρω τον παλιό μου εαυτό. Τίποτε απ�το παρελθόν δεν υπάρχει πια εκεί. Όλα έχουν σβηστεί. Ποτέ μου δεν μπόρεσα να φανταστώ , το πόσο εύθραυστος ήμουν.

121

Ακούω ένα βουητό. Έρχεται μπόρα. Δεν με τρομάζει η Φύση , αυτή με γέννησε. Μόνον οι άνθρωποι με τρομάζουν - και με τρέμουν.

122

Έκανα μεγάλη προσπάθεια να σε πλησιάσω , να έρθω κοντά σου. Μα εσύ δε με δέχτηκες. Τουλάχιστον τώρα , δέξου την άρνησή μου.

123

Όλα είναι τόσο απλά , μέσα μου και γύρω μου , που κάποιες στιγμές τα χάνω. Μόνον και μόνον επειδή τα χάνω , είναι τόσο απλά.

124

Δές με πως βαδίζω ανέμελος ! Είναι γιατί , άφησα το κεφάλι μου πίσω.

125

Ας μη χάνουμε το νόημα της ζωής ,

όσο είναι ακόμα νωρίς.

Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

simasies tis zwis